Auge i stein

Mange av dikta i denne samlinga søkjer seg fram til eit punkt der det ikkje er meir å seie, der diktet og poeten stilnar og lesaren står framfor eit stup - eit ingenting, ein slutt, ein opning, der det å artikulere seg altså er umogleg. Men dikta er der, dikta har gjort noko av det umoglege mogleg. Og i staden dor ei teoristyrt diktning møter vi her ei eksistensiell krinsing kring tida, staden, livskjensla.